തമാശ പറയുമ്പോൾ വാക്കുകൾ സൂക്ഷിക്കുക…

നമ്മൾ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കിനും ഒരു വിലയുണ്ട്. ചില വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം നിറയ്ക്കുമ്പോൾ, മറ്റു ചില വാക്കുകൾ ആരും കാണാത്ത മുറിവുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, തമാശ പറയുമ്പോൾ പോലും നമ്മുടെ വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം. നമുക്ക് ഒരു നിമിഷത്തെ സന്തോഷം നൽകുന്ന തമാശ, മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിലുള്ള വേദനയായി മാറിയേക്കാം. നമ്മൾ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുതീർക്കുമ്പോൾ, അത് കേട്ട വ്യക്തി ഉള്ളിൽ കരയുകയായിരിക്കാം. നമ്മുടെ മുന്നിൽ ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരാൾ പോലും ഉള്ളിൽ എത്രമാത്രം വേദനിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് അറിയണമെന്നില്ല. ചിലർ അവരുടെ വിഷമങ്ങൾ ആരോടും തുറന്നുപറയാറില്ല. വേദനകൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നവരുമുണ്ട്. അതിനാൽ, ഒരാളുടെ നിശ്ശബ്ദതയെ അവരുടെ സന്തോഷമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഒരാളുടെ രൂപത്തെക്കുറിച്ചോ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചോ സാമ്പത്തികസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചോ ജീവിതത്തിലെ പരാജയങ്ങളെക്കുറിച്ചോ വ്യക്തിപരമായ സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചോ പറയുന്ന തമാശകൾ നമുക്ക് നിസ്സാരമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ, ആ വ്യക്തിയുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ അറിയാതെ പറയുന്ന അത്തരം വാക്കുകൾ അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെപ്പോലും മുറിവേൽപ്പിച്ചേക്കാം. “ഞാൻ തമാശയായി പറഞ്ഞതല്ലേ!” എന്ന് പറഞ്ഞ് നമുക്ക് ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാം. എന്നാൽ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടുണ്ടായ വേദന അതുകൊണ്ട് ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. തമാശ പറഞ്ഞയാൾ അത് മറന്നുപോയേക്കാം; പക്ഷേ, കേട്ട വ്യക്തി ആ വാക്കുകൾ വർഷങ്ങളോളം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്നേക്കാം. നമ്മുടെ നാവിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വാക്കുകൾ തിരിച്ചെടുക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ഒരു വാക്ക് പറയുന്നതിനുമുമ്പ് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കുക: ഈ വാക്ക് മറ്റൊരാളെ ചിരിപ്പിക്കുമോ, അതോ ഉള്ളിൽ തകർക്കുമോ? ഈ തമാശ എന്റെ നേരെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വേദനിക്കുമോ? മറ്റുള്ളവരെ ചിരിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു നല്ല കഴിവാണ്. എന്നാൽ, മറ്റൊരാളെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചിരി നേടുന്നത് ഒരിക്കലും മഹത്തായ കാര്യമല്ല. യഥാർഥ സൗഹൃദം ഒരാളെ പരിഹസിക്കുന്നതിലല്ല, അവരുടെ ബലഹീനതകൾ മനസ്സിലാക്കി ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതിലാണ്. യഥാർഥ സ്നേഹം ഒരാളുടെ മുറിവുകളിൽ സ്പർശിച്ച് ചിരിക്കുന്നതിലല്ല, ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്നതിലാണ്. ബൈബിൾ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: “നിങ്ങളുടെ വായിൽനിന്നു ദോഷമായ വാക്കു ഒന്നും പുറപ്പെടരുത്; കേൾക്കുന്നവർക്കു കൃപ ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു ആവശ്യമായ നല്ല വാക്കു തന്നേ പറയേണ്ടു.” — എഫെസ്യർ 4:29 നമ്മുടെ വാക്കുകൾ ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രത്യാശയും ആശ്വാസവും സന്തോഷവും പകരട്ടെ. മറ്റുള്ളവരെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന നാവിനേക്കാൾ, വീണുപോയവരെ ഉയർത്താനും തളർന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന നാവാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്. ജീവിതത്തിൽ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവരായിരിക്കാം. അവരുടെ വേദനകൾ നമുക്ക് അറിയണമെന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, നാം പറയുന്ന ഓരോ തമാശയിലും കരുതലുണ്ടാകട്ടെ; ഓരോ വാക്കിലും സ്നേഹമുണ്ടാകട്ടെ; ഓരോ സംഭാഷണത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ മാനിക്കാനുള്ള മനസ്സുണ്ടാകട്ടെ. ഓർക്കുക… ഒരു നിമിഷത്തെ ചിരിക്ക് വേണ്ടി ഒരാളുടെ ഹൃദയം തകർക്കരുത്. നമ്മുടെ സന്തോഷം മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണീരിന് കാരണമാകരുത്. തമാശ പറയുമ്പോൾ നാവിനെ നിയന്ത്രിക്കാനും സംസാരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയത്തെ പരിഗണിക്കാനും നമുക്ക് പഠിക്കാം. കാരണം, നമ്മൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എത്ര വേഗം മറന്നുപോയാലും, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഒരാൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ട വേദന അത്ര വേഗം മാഞ്ഞുപോകണമെന്നില്ല. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നവരാകാതെ, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവുണക്കുന്നവരാകാം നമുക്ക്